العلامة المجلسي
405
عين الحيات ( فارسى )
خواهد كرد ، و زينهار احتراز كن از غيبت كه آن نان و خورش سگان جهنّم است ، و بدان كسى كه ذكر عيوب مردم بسيار مىكند ، اين بسيار گفتن گواهى مىدهد كه در او عيب بسيار هست « 1 » . و به سند معتبر منقول است از علقمه كه به حضرت صادق عليه السّلام گفتم : يا ابن رسول اللّه بفرما كه كيست كه گواهيش را قبول مىتوان كرد ؟ حضرت فرمود : اى علقمه هركه بر فطرت اسلام باشد گواهيش جايز و مقبول است ، گفتم : قبول مىتوان كرد شهادت كسى را كه گناهان كند ؟ فرمود : اى علقمه اگر شهادت آنها را قبول نتوان كرد پس قبول نمىتوان كرد مگر شهادت پيغمبران و اوصياى ايشان را ؛ زيرا كه ايشان معصومند و بس نه ساير خلق ، پس هركه را به چشم خود نبينى كه گناهى مىكند و دو گواه بر او شهادت ندهند كه گناهى كرده است او از اهل عدالت و ستر است ، و گواهيش مقبول است هرچند در واقع گناهكار باشد ، و هركه او را غيبت كند بر گناهان مخفى او از ولايت خدا بيرون است ، و در ولايت شيطان داخل است . و به تحقيق پدرم روايت نمود از پدرانش كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هركه غيبت كند مؤمنى را به خصلتى كه در او باشد ، خدا در ميان ايشان در بهشت هرگز جمع نكند ، و هركه غيبت كند مؤمنى را به خصلتى كه در او نباشد ، عصمت ايمانى از ميان ايشان منقطع گردد ، و آنكه غيبت كرده است در آتش باشد هميشه ، و بد جايگاهى است جايگاه او « 2 » . و به سند ديگر منقول است كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام به نوف بكالى فرمود :
--> ( 1 ) بحار الانوار 75 / 246 ح 8 . ( 2 ) بحار الانوار 75 / 247 - 248 ح 12 .